2 april Doopsgezinde gemeente Middelburg

Op 2 april had ik het voorrecht om voor te mogen gaan in de Doopsgezinde gemeente in Middelburg. Thema: Leven en liefde zijn sterker dan de dood. Aan de hand van Ezechiël 37: het visioen van de vallei met de dorre doodsbeenderen.

In de dienst lied ik de tekst van LB 610 voorlezen: zeer toepasselijk bij dit thema:
Zo dor en doods,
Zo levenloos
verlamd, uiteengeslagen
Zonder hoop en zonder troost
Slijten wij onze dagen.

God zie ons dan
Teloor gegaan,
Versteend en doodgezwegen
levend waar geen dag meer is
nacht aan nacht geregen.

Ziet Gij het, Heer,
die weet wanneer
wij ooit zullen herleven?
Met uw adem kunt Gij toch
Ons het leven geven?

Kom dan en spreek
Uw woord en breek
Zo onze graven open.
Wil ons met de geesteskracht
van uw adem dopen.

Wek ons voorgoed!
Zet met uw gloed
Ons recht op onze voeten.
Vol van leven zullen wij
‘t morgenlicht begroeten

Download hier de tekst van de preek.

 

Reacties op artikel in ND (deel 2)

Op de reactie van Adrian Verbree op mijn interview in het ND kwam nog de volgende reactie in de vorm van een ingezonden brief: Een lezer uit Hattem schrijft dat: “Ik geef graag toe dat Jezus ook rijke vrienden had, maar daarmee weerlegt Adrian Verbree mevrouw Hof onvoldoende.”

De reactie van ds. Verbree was ook voor Janneke Stegeman, theoloog van het jaar 2016, reden om een column aan dit onderwerp te wijden. Zij focust op het feit dat christen-zijn de noodzaak met zich meedraagt om keuzes te maken: in je eigen sociale context de teksten lezen op een zorgvuldige en verantwoorde manier. In een tijd van opkomend populisme blijft de vraag “Hoe lees je” van doorslaggevend belang.

 

Reacties in ND

Op 30 november 2016, de dag van mijn promotie, verscheen er een paginagroot artikel over mijn promotie in het ND. De kop van het artikel, God zoeken in de marge, geeft adequaat weer wat ik betoog: een missiologie van kwetsbaarheid en aanwezigheid in de marge, in navolging van Christus.

Dit artikel schoot in het verkeerde keelgat van Adrian Verbree, die op zaterdag 14 februari ageerde tegen mijn stellingname en mijn Bijbelkennis betwijfelde. Ik betreurde de toon van deze column, die mijns inziens niet alleen Bijbelteksten aanhaalt die een ander geluid laten horen, maar ook mijn theoloog-zijn in diskrediet brengt. Mijns inziens is het belangrijk om juist in een gepolariseerd politiek klimaat als theologen een andere weg te wijzen: hoor en wederhoor toe te passen en een juiste balans vinden tussen mildheid, inlevingsvermogen én daadwerkelijk stelling durven nemen als dit aan de orde is.

Een inhoudelijke discussie over dit onderwerp ga ik daarom graag aan. Zo’n reactie doet mij des te meer beseffen dat wat in de missiologie gemeengoed is sinds de publicatie van het statement van de wereldraad, Together towards Life, niet noodzakelijkerwijs gedeeld wordt in een deel van de Nederlandse kerken. Mijns inziens heeft deze discussie namelijk ook niet alleen te maken met het aandragen van de feiten, zoals Adrian Verbree aangaf in een verdere mailwisseling over dit onderwerp, maar vooral ook met de hermeneutiek: hoe lees je de Bijbel? Waar geef je gewicht aan? En, vooral ook belangrijk in de missiologie: met welke theologen verhoud je je? Zijn dit voornamelijk blanke mannen afkomstig uit Europa en Noord-Amerika, of zoek je ook naar een diversiteit aan gezichtspunten?

Ook een belangrijke systematisch-theologische component is hier aan de orde: namelijk het wegen van het optreden van Jezus, waarin Hij duidelijke uitspraken doet over groepen mensen (bijvoorbeeld dat het voor een kameel makkelijker is om door het oog van de naald te kruipen dan voor een rijke om het koninkrijk van God binnen te gaan) en het absoluut fundamentele punt dat de redding in Christus zich uitstrekt tot de gehele wereld, zonder onderscheid des persoons (Johannes 3:16).

Deze reactie van Adrian Verbree heeft me het belang van een duidelijke Bijbelse theologie nogmaals duidelijk gemaakt. Mijns inziens is dit een theologie die dicht bij de teksten blijft, probeert recht te doen aan de veelheid van uitspraken van Jezus, zich de doorgaande lijn van het Oude en Nieuwe Testament eigen maakt (met name ook de profetische lijn van het aan de kaak stellen van onrecht en uitbuiting en het opkomen voor de weduwen en wezen) en in het Bijbel lezen niet alleen beoefent, maar in een diverse geloofsgemeenschap. Deze Bijbelse theologie gaat dan ook uit van het het zelfverstaan van Jezus, zoals Hij in Lukas 4 aangeeft wat de reden van Zijn komst is:

“God heeft mij uitgekozen. Daarom is zijn Geest bij mij. God heeft mij gestuurd om aan arme mensen het goede nieuws te vertellen. En om tegen gevangenen te zeggen dat ze weer vrij zijn. Om blinden te vertellen dat ze weer zullen zien. En om mensen die het moeilijk hebben, te helpen. Ik maak bekend: er begint een nieuwe tijd.” (BGT)

Uiteindelijk vormen deze verzen de kern van mijn optie voor de marge: God heeft zijn Zoon gestuurd om aan armen het goede nieuws te verkondigen.

Vooraankondiging: Paneldiscussie Fonteinkerk

Op 1 april zal ik deelnemen aan de paneldiscussie bij het symposium ‘back to the future’, georganiseerd ter ere van het 50-jarig bestaan van de Fonteinkerk in Amersfoort.

Mijn bijdrage hangt nog even af van de uitkomst van de verkiezingen, maar het zal in ieder geval focussen op een publieke theologie met als focuspunt een multi-etnische kerkgemeenschap.

Zie verder de flyer en het programma.

Het conferentieseizoen komt eraan!

Het conferentieseizoen komt eraan. Ik zal aanwezig zijn op de volgende conferenties:

PTHU – 24-26 april 2017, Groningen
New Quests for God – Contributions of Theology to a Resilient Society
Voorstel voor paper presentatie goedgekeurd

IRTI, 15-18 juni, Hong Kong
Public Theology in Plural Contexts
Paper proposal in behandeling

ESWT, 23-26 augustus, Wenen
Translation, Transgression, Transformation
Paper proposal in voorbereiding
Call for Papers
staat nog open.

Oud-Katholieke theologenconferentie, 3-7 september, Neudietendorf, Duitsland
Die Herausforderung durch die Anderen
Gevraagd om een lezing te verzorgen over diaconaat vanuit postkoloniaal perspectief.

 

Recensie Brimstone

Me voor de eerste keer gewaagd aan een filmrecensie: Brimstone van Martin Koolhoven.

En ik voel me zeer vereerd door de respons van de regisseur zelf: